La UPG mantiene las riendas de una dirección que bascula al soberanismo
El partido que dirige Francisco Rodríguez y sus satélites pasan a controlar el 55% de una ejecutiva que pierde pluralidad y en la que entra la ex conselleira Teresa Táboas
Domingos Sampedro – 11/5/2009
El secretario general de la Unión do Povo Galego (UPG), Francisco Rodríguez, de 63 años, es el único de los dirigentes del BNG de la primera hornada que sale vivo de la asamblea nacional, pues no solo conservará su plaza en la ejecutiva, sino que su partido aumentará el control sobre la organización frentista. Peor suerte corrió Xosé Manuel Beiras, que abandona la dirección, aunque conservará su asiento en el consello nacional, el máximo órgano del Bloque, integrado por un centenar de personas, del que también causarán baja veteranos dirigentes como Alfredo Suárez Canal o Suso Veiga Buxán.
El cónclave celebrado por los nacionalistas gallegos ayer en Compostela propició una tímida renovación generacional en el BNG, de la que apenas escapa Francisco Rodríguez, pero también el primer gran pulso interno que se libra en la historia de la organización entre los aperturistas, representados por los herederos de Anxo Quintana y los partidarios de la línea dura, encabezada por la U .
Y la pugna se dirimió en favor de los últimos, pues la candidatura promovida por la UPG a la portavocía nacional se alzó con el 55% de los votos y ocho de los quince representantes en la ejecutiva, con lo que mejora su representación del 44% y de los seis representantes que tenía en la dirección cesante.
La «U» tira de independientes
Además de Francisco Rodríguez, la U integró en su candidatura a algunos independientes afines, como el propio cabeza de lista y portavoz nacional, el concejal pontevedrés Guillerme Vázquez, así como la diputada provincial coruñesa Rosana Pérez, aparte del líder del Movemento Galego ao Socialismo (MGS), Rafa Villar, que representa la izquierda soberanista del Bloque, y Montserrat Prado. En la dirección también se sentarán militantes de la UPG, como la viceportavoz parlamentaria, Ana Pontón, el anterior coordinador de la ejecutiva, Francisco Jorquera, y el alcalde de Allariz, Francisco García.
El llamado quintanismo midió por primera vez sus fuerzas en una asamblea, obteniendo el 38% de los miembros del consello nacional, donde compitieron con otras tres candidaturas, y el 44% de la nueva ejecutiva, por la que compitieron únicamente con la lista patrocinada por la UPG. La candidatura encabezada por Carlos Aymerich consigue siete de los quince miembros de la dirección, que no le abre el camino a la mayoría, pero sí posiciona a los renovadores como el otro gran grupo de referencia en el Bloque, pues mejoran su marca anterior del 26%.
La irrupción de Táboas
En la cúpula del Bloque también entra, como número dos de Aymerich, la ex conselleira de Vivenda Teresa Táboas, que se ha convertido en la principal referencia del bipartito gallego en la dirección del BNG. También representarán a esta corriente en la ejecutiva la parlamentaria coruñesa Ana Luisa Bouza, ex alto cargo con Quintana en la Xunta; María Méndez, concejala en Vigo; Xoán Carlos Bascuas, ex delegado de Vivenda; Manuel Antenlo, concejal en Vimianzo, y Gonzalo Constenla, que también fue alto cargo en la Xunta.
La nueva dirección manifestó ayer su intención de reorientar la acción del Bloque hacia la izquierda soberanista. El nuevo portavoz nacional lo dejó claro al proclamar que el objetivo ha de ser la conquista de la «emancipación nacional».
El nuevo Bloque tendrá un liderazgo bicéfalo con Vázquez en la sede y Aymerich en el Parlamento
- 11/5/2009
El Bloque Nacionalista Galego (BNG) salido de la asamblea extraordinaria celebrada ayer en Santiago tendrá que cohabitar con un liderazgo bicéfalo, que colocará de un lado a Guillerme Vázquez, como portavoz nacional de la organización, y del otro a quien fue su rival en el cónclave, Carlos Aymerich, que, aunque sale derrotado de la asamblea, se mantendrá inicialmente como el portavoz en el Parlamento. A falta de que el BNG decida quién será su nuevo coordinador ejecutivo, que de facto será el número dos del partido, lo cierto es que hasta que se decida el próximo candidato a la Xunta la bicefalia parece ser un hecho.
La militancia despide a Quintana con una ovación de minuto y medio
- 11/5/2009
El ex portavoz nacional del BNG, Anxo Quintana, se personó en la asamblea acompañado por su ex jefa de prensa y físicamente afectado. «Se as cousas melloran ben, podo estar pronto recuperado», dijo respecto a la dolencia que sufre.
Así acudió ayer Quintana al cónclave del Bloque, dispuesto a cerrar definitivamente la página abierta en el 2003, cuando se convirtió en portavoz nacional y candidato a la Xunta, si bien la militancia lo despidió con un cálido homenaje y con la primera gran ovación que se vio ayer en una asamblea caracterizada por las caras largas.
Protestas por el himno
Quintana fue recibido a la entrada del cónclave por el ex coordinador de la ejecutiva, Francisco Jorquera, y el ex responsable de organización, Alberte Ansede, ambos de la UPG, y fue aplaudido en la entrada durante minuto y medio, poniendo en pie a muchos de los delegados que gritaban «B-N-G, B-N-G».
Las consignas fueron ganando cuerpo a medida que avanzó la jornada, recuperando el «Galiza ceibe, poder popular», aunque al cierre la organización estuvo a punto de provocar un incidente al poner solo la primera parte del himno gallego. Francisco Rodríguez protestó y el himno sonó entero.
Unha Executiva en dous bloques
A principal organización política nacionalista escenifica a existencia de dous grandes movementos internos que, de non entenderse, corren o risco de sufrir o mal de Pirro.
Case doce horas durou unha asemblea extraordinaria que, sen dúbida, vai marcar un punto de inflexión dentro da historia do BNG. Nunca nos case 27 anos de andaina da fronte nacionalista se vira unha batalla tan dura polo control dos órganos de dirección. Ao remate do plenario, a colocación dos quince novos membros da Executiva Nacional (oito para un lado e sete para o outro) era a mellor metáfora da batalla vivida.
Se as facianas eran o reflexo da situación interna, a fotografía dos membros do Consello e da Executiva Nacional non eran este domingo moi esperanzadoras: os dirixentes da UPG con cara de ter gañado a batalla polo pelo dun carneiro; polo outro os de Aymerich pensando que unha derrota, aínda que sexa pola mínima, non deixa de ser derrota. No medio, coma unha especie de náufrago que o mar levase de súpeto a terra, Rafa Villar, de Movemento ao Socialismo. Detrás, Beiras e os seus maulando a estraña sensación que dá forzar unha Asemblea extraordinaria e ficar á deriva.
As feridas xa non se curan con betadine
“Non só aspiro á unidade, tamén á fraternidade” atronaba a voz de Guillerme Vázquez no seu primeiro discurso como novo portavoz. E aínda que o auditorio parecía querer estourar con tanto aplauso e berro de “benegá, benegá”, as feridas internas que arrastra o Bloque nos últimos anos precisan de moito máis que simples curas con betadine. E é que, máis aló das fracturas internas, hai un síntoma case máis preocupante: a falta de saiva nova. Na fotografía aérea desta asemblea destacaban as calvas e as canas. Da mocidade que na década dos 90 espallaba a mensaxe nacionalista por barrios e aldeas apenas queda rastro.
Tamén é certo que non había solucións máxicas para saír indemnes. A organización nacionalista intentaba reconstruír un avión que se estrelou o pasado 1 de marzo. A dereita volveu a San Caetano polas “luces e sombra” no bipartito (palabras do novo líder) pero tamén polas grandes diverxencias dentro do propio BNG. Abonde lembrar a última asemblea ordinaria (decembro de 2006). Un ano e medio despois de chegar ao Goberno, a daquela maioría oficial (UPG e “quintanistas”) tumbaba un sector crítico que contaba co 38% da militancia. O Bloque non foi quen de desfacer aquela amarga instantánea de vencedores e vencidos.
Desaparecidos en combate Xosé Manuel Beiras, Camilo Nogueira, Fermín Paz e Anxo Quintana, dos protagonistas daquela crítica asemblea de 2006 só o incombustíbel Francisco Rodríguez se mantén en primeira liña. A UPG repescou para a Executiva ao seu secretario xeral, o mesmo que os “quintanistas” querían ver “retirado” como contraprestación pola baixa do de Allariz.
O perigo das vitorias pírricas
Guillerme Vázquez vai ser nos próximos tempos a cara do BNG. El sabe que non ten case ningunha opción de ser candidato á Xunta e que terá que xogar o seu papel até que a tribo unxa ao elixido. O de anfitrión xa o comezou a exercer días antes de ser elixido portavoz nacional. Poucos saben que o concelleiro pontevedrés convidou a comer na súa casa de Pontevedra ao principal rival na loita pola portavocía: Carlos Aymerich. Aínda que o acordo xa se sabía imposíbel, os dous tiveron a oportunidade de ensaiar unha breve tregua no medio da guerra.
A principal forza política do nacionalismo galego intentou este domingo salvar unha crise que se traduce elección tras elección en perda de votos. A UPG e os partidarios de Aymerich poden caer na trampa dos espellos: os primeiros gañan e os segundos consolídanse como oposición con posibilidade de ser un día maioritarios. Pero os dous bandos tamén corren o risco de Pirro. Contan que o rei de Epiro, logo de gañarlle un combate aos romanos, exclamou ao ver tantos seus soldados mortos: “Outra vitoria así e volvo só para a casa”.
Vázquez non ve “ilóxica” a continuidade de Aymerich como voceiro parlamentario
O novo portavoz nacional do BNG, Guillerme Vázquez, asegurou hoxe que el nunca se “autodescartou” para ser o candidato á Presidencia da Xunta e rexeitou confirmar ou desmentir esta posibilidade, porque “este non é o momento de falar diso”, afirmou.
Tras reiterar que el en ningún momento se autoexcluiu desta posibilidade, indicou que “iso o din os demais”. “Eu nin confirmo nin descarto nada”, puntualizou, e aseverou que “o candidato terá que elixirse no momento oportuno, que non é este”.
O portavoz nacional do BNG considerou que non hai présa por resolver esa cuestión porque son “unhas eleccións a catro anos vista”, e recordou que “outras contendas electorais son máis urxentes pola súa proximidade”.
Neste sentido sinalou que a súa prioridade é centrarse canto antes na campaña das eleccións europeas, para o que proximamente abandonará as súas responsabilidades de concelleira de Tráfico e Seguridade Cidadá no Concello de Pontevedra.
Aínda que ambos os cargos son compatibles, Vázquez dixo ter a “convicción” de que “non se poden facerse ben dous traballos que requiren moito tempo e esforzo”.
Guillerme Vázquez, que hoxe recibiu as felicitacións de todos os membros da corporación municipal de Pontevedra, mostrouse tranquilo ante o novo reto, aínda que “decidido e firme”. Admitiu que o Consello Nacional do BNG foi convulso “como corresponde a un organización que acaba de cultivar un moi mal resultado electoral”.
Aymerich portavoz electoral
Tras asegurar que o debate é “auga pasada” e que se saldou “sen vencedores nin vencidos”, o líder nacionalista opinou que “non hai nada ilóxico” na continuidade de Carlos Aymerich como portavoz parlamentario do BNG, “porque as súas funcións serán as que lle asigne” a formación frontista.
No entanto, considerou que “Aymerich fixo moi ben en pór o seu cargo a disposición da Executiva e en concluír que esta será a que tome a decisión que estime conveniente” e recordou que algo similar pasou no PSOE, cando “Bono foi alternativa política a Zapatero e nada impide que presida o Congreso”.
“A decisión que se tome na Executiva non terá nada que ver con que un presentásese nunha lista e outro noutra”, garantiu Guillerme Vázquez.
Comentarios recientes